కవితా! ఓ కవితా!

కవితా! ఓ కవితా!

సాహితీమిత్రులారా!

శ్రీశ్రీ కలంనుండి జాలువారిన "కవితా! ఓ కవితా!" 

శ్రీశ్రీ కంఠనాదంనుండి వినండి

వాని తలదీయ సదాశివ సద్గురుప్రభూ!

వాని తలదీయ సదాశివ సద్గురుప్రభూ!

సాహితీమిత్రులారా!
కవిత్వాన్ని ఎవరికి వినిపించాలో ఎవరికి వినిపించగూడదో
ఈ క్రింది పద్యంలో కవి వివరించాడు.
చూడండి.

గొప్ప కవీంద్రుడైన వినగోరు కవిత్వము, తోచినంతలో
చెప్పును తప్పునొప్పు, నిరసింపక దిద్దును, శుంఠయయ్యెనా
తప్పులు పట్టు, యుక్తి పెడదారికిదీయు, "గరాసు", దాని దా
ద్రిప్పుట బెట్టుట, వాని తలదీయ, సదాశివ! సద్గురుప్రభూ!

సదాశివ సద్గురువర్యా దేశంలో గొప్పగొప్ప కవీశ్వరు లెందరో,
ఇతరుల కవిత్వాన్ని, దానిలోని ఇంపుసొంపులను వినాలనుకుంటారు.
విన్న తర్వాత వానిలోని మంచి చెడ్డలను,
అర్థనర్థాలను తనకుతోచినట్లు స్పష్టంగా, తెల్పుతారు.
తిరస్కరింపక, చొరవ తీసుకొని, ఇక్కడ ఇది ఇలా ఉంటే బాగుంటుందని,
దిద్దిచెబుతారు.
ఇక సరిగా,
చదువురాని మూర్ఖుడు(గరాసు), దుష్టుడైనచో,
వెదకి వెదకి ఆ కవిత్వంలోని ఒప్పులను విడచి
తప్పులను మాత్రమే పట్టుకొంటాడు.
విడిచి పెట్టక వానిమాటలకు, విపరీతార్థాలు,
పెడార్థాలు తీసి, క్రూరత్వం, గర్వం కూడా ప్రదర్శిస్తాడు,
వాని తస్సదియ్య అలాంటివాని
తలకాయ తీసివేసినా తప్పులేదు సుమా!

"కుంభి కుంభములపై వాసించు తద్వాసనల్"

"కుంభి కుంభములపై వాసించు తద్వాసనల్"

సాహితీమిత్రులారా!
శ్రీనాథుడు రామగిరిదుర్గపాలకుడైన తెలుగురాయడిని దర్శించినపుడు
తెలుగురాయని ఆశీర్వదించగా తెలుగురాయడు
శ్రీనాథుని కోరిక తెలుపుమనగా
ఈ పద్యంలో
తనకోరిక
వెలిబుచ్చాడు
శ్రీనాథుడు.

అక్షయ్యంబగు పాంపరాయని తెలుంగాధీశ! కస్తూరికా
బిక్షాదానము సేయరా సుకవిరాట్ బృందారక ప్వామికిన్
దక్షారామ చళుక్య భీమ వర గంధర్వాప్సరో భామినీ
వక్షోజద్వయ కుంభికుంభములపై వాసించు తద్వాసనల్

(ఓ తెలుంగాధీశ కస్తూరి దానంగా ఇస్తే
దక్షారామంలోని
అప్సరసల
ఉన్నత స్తనాలమీదపూసి
అనుభవిస్తాను.)

అడిగేది దానం
అదీ కస్తూరి
వేశ్యా స్తనాలపైరాసి
అనుభవించటానికట.
ఎంత చిత్రమైన దానం
అడిగాడో
              చూడండి.

జగద్గరు శంకరాచార్యులవారి జయంతి

జగద్గరు శంకరాచార్యులవారి జయంతి

సాహితీమిత్రులారా!

జగద్గరు శంకరాచార్యులవారి జయంతి సందర్భంగా వారిని స్తుతిద్దాం. 

ఇది వింటూ మనసులో అనుకోండి.

వాణీ విలాపం

వాణీ విలాపం

సాహితీమిత్రులారా!

ఆచార్య వి.యల్.యస్. భీమశంకరం 

వారి కావ్యఖండిక వాణీవిలాపంను 

మధురగాయకమౌళి శ్రీ అమలాపురం కన్నారావు గారు ఆలపించారు 

మీరును వినండి

అష్టశక్తులు

అష్టశక్తులు

సాహితీమిత్రులారా!
శ్రీమహావిష్ణువు సన్నిధిలో చామరాలను
పట్టుకొని వీస్తూ సేవించేవారు
8 మంది వారికి అష్టశక్తులని పేరు.
వారి పేర్లను ఈ పద్యంలో చూడండి.

సరసిజాలయ సావిత్రి సర్వభద్ర
విమల పద్మ మహాదేవి విలసదీశి
జాహ్నవి యనంగ నెనమండ్రు శక్తులెపుడుఁ
జామరంబుల వీతురు చక్రిమ్రోల
           (మహాలక్ష్మీపరిణయము 1-25)

1. సరసిజాలయ 2. సావిత్రి        3. సర్వభద్ర   4. విమల
5. పద్మ             6. మహాదేవి   7. ఈశి         8. జాహ్నవి

ఏమి సంబంధ మిది?

ఏమి సంబంధ మిది?

సాహితీమిత్రులారా!

కవితావినోదము (మొదటి సంపుటి)లో
విద్వాన్ కావ్యతీర్థ మద్దుపల్లి వేంకటసుబ్రమణ్యశాస్త్రిగారు
ఈ విధంగా రాసి ఉన్నారు.
1925నుండి 1934 వరకు నంద్యాల మునిసిపల్ హైస్కూల్ నందు ఉండేవారు.
తరువాత కర్నూల్, సెంటుజోసఫ్స్ గరల్స్ హైస్కూలులో
చేరినపుడు వారికి ఈ విధమైన ఆలోచన వచ్చిందట.
ఇప్పుడు ఈ పాఠశాలలో ఉద్యోగం దొరకుటకు కారణమేమి?
అని ఆలోచించగా
ఈ విధమైన శ్లోకం వచ్చిందట.
27-02-1960లో రాయబడింది.

రూపేణ వేణ్యా నను రోమరాజ్యా
నాగాంగంనా ఏవ హి బాలికా స్స్యు:
విద్యాలయే తాభి రభూ దత స్సు
బ్రహ్మణ్యనామ్నో మమ సాన్నిహిత్యమ్!

(ఇక్కడ చదువుకునే బాలికలందరు
రూపముచేతను, జడలచేతను, నూఁగారుచేతను
నాగాంగనలే అవుతారు. రూపంలో నాగకన్యలను పోలినవారు.
జడలు, నూగారు(నాగ = ) సర్పములవలె ఉన్నవి.
నేను సుబ్రమణ్యుడను. సుబ్రమణ్యస్వామి సర్పస్వరూపుడు కదా! )

కనుకనే మాకు మాకింత సన్నిహిత సంబంధం ఏర్పడినది.